ปลาคู้แดง ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก

ปลาคู้แดง หรือ ปลาเปคูแดง (อังกฤษ: Red bellied pacu; ชื่อวิทยาศาสตร์: Piaractus brachypomus) ปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาติดอยู่ราซิน (Characidae) ตระกูลย่อย Serrasalminae มีรูปร่างเหมือนกับปลาปิรันยาแดง (Pygocentrus nattereri) แต่ปลาคู้แดงมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า กรามล่างไม่ยื่นยาวออกมารวมทั้งลักษณะของฟันไม่แหลมคมเหมือนกับปลาปิรันยาแดง เกล็ดมีขนาดเล็กละเอียด มีสีสันแวววาวเหมือนกับปลาปิรันยาแดง แต่ในส่วนของสีแดงไม่เข้มเท่า แต่ลูกปลาวัยอ่อนมีจุดกลมสีแดงเหมือนกัน และจุดเหล่านี้จะค่อยๆเล็กลงและหายไปเมื่อปลาโตขึ้น

ปลาคู้แดง มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ 80 ซม. น้ำหนักหนัก 25 กิโล (ขนาดและน้ำหนักโดยเฉลี่ยคือ 45 ซม. และน้ำหนัก 2-3 กก.) มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโอริโนโคในประเทศอาร์เจนตินา

 

นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ โดยเฉพาะพืชเช่นเมล็ดพืชหรือลูกไม้ที่ร่วงหล่นจากต้น โดยจะไปรอกินถึงบริเวณผิวน้ำเลยทีเดียว

 

ปลาคู้แดงขณะเมื่อยังเล็ก ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม

เป็นปลาที่นิยมทำเป็นอาหารของชนพื้นถิ่น มีชื่อเรียกในภาษาพื้นเมืองว่า Pirapitinga ในประเทศไทยปลาคู้แดงถูกนำเข้ามาครั้งแรกในฐานะปลาสวยงาม เมื่อปี พุทธศักราช 2530 โดยเอกชนรายหนึ่ง และก็ต่อมาทางภาครัฐถือเป็นปลาเศรษฐกิจที่ทางกรมประมงผลักดันให้เกษตรเลี้ยง โดยมีชื่อเรียกว่า “ปลาจะละเม็ดน้ำจืด” เพราะมีรูปร่างคล้ายปลาจะละเม็ดในทะเล ซึ่งปลาคู้แดงเป็นปลาที่โตไว กินง่าย เลี้ยงง่าย ผสมพันธุ์ง่าย อีกทั้งมีเนื้อรสชาติอร่อย

 

ในส่วนของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นิยมเลี้ยงกันในเมื่อปลายังเล็กอยู่ แต่เนื่องจากเมื่อปลาโตขึ้น ผู้เลี้ยงไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ จึงมีการปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ จนกลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม คือ เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มาแย่งรวมทั้งทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำพื้นเมืองของไทย

 

ปลาคู้แดง (โปรตุเกส: Pacu) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในสกุล Piaractus (/พิ-อา-แร็ค-ตัส/) ในตระกูลย่อยปลาปิรันยา (Serrasalminae) ในตระกูล Characidae1

 

จำแนกได้ 2 ชนิด เป็นปลากินพืชทั้งคู่ เจอกระจายพันธุ์ได้ในทวีปอเมริกาใต้ มีการเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในประเทศต่างๆทั้งสอง

 

การจำแนก

Piaractus brachypomus (Cuvier, 1818) ปลาคู้แดง

Piaractus mesopotamicus (Holmberg, 1887) ปลาคู้เกล็ดเล็ก

 

ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก

ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก (อังกฤษ: Disk tetra, Black-barred redhook; ชื่อวิทยาศาสตร์: Myleus schomburgkii) ปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในสกุลปลาปิรันยา (Serrasalmidae)

จัดเป็นปลากลุ่มซิลเวอร์ดอลลาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีรูปร่างแบนข้างมาก มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า และอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ว่าปลาแบล็คบาร์เรดฮุกมีขนาดเล็กกว่า มีลำตัวสีเงินแวววับตลอดทั้งตัว มีจุดแข็งเป็นมีแถบสีดำขนาดใหญ่ที่ด้านข้างลำตัวข้างละขีดบริเวณกลางลำตัว และมีครีบต่างๆยาวได้มากกว่า มีส่วนปลายของครีบก้นยาวงอนเหมือนตะขอและเป็นสีแดง อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 ซม. พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะชอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศบราซิล, เวเนซุเอลา, เปรู และซูรินาม

เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม