บทความทั่วไป

อย่าคบคนพาล

 

  บุคคลท่านใดที่หวังจะมีความสุขความเจริญของตนเองแล้วนั้น อย่าได้คบคนพาลโดยเด็ดขาด เพราะคนพาลมีจิตใจที่ขุ่นมัว คนพาลจะพาไปเราไปหาสิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่ผิด คนพาลจะไม่รู้ ว่าอะไรดี อะไรชั่ว อะไรควร อะไรไม่ควร คนพาล คือ คนไม่มีความคิด คนไม่มีสติปัญญาในการคิดสร้างสรรค์ ทำให้ชีวิตไม่พัฒนาไปในทางที่ดีหรือก้าวหน้า คนพาลไม่เข้าใจเลยว่าความเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างไร แล้วถ้าถามว่าคนพาลคือคนประเภทไหนบ้าง จะบอกได้ว่าคนพาลมีลักษณะ ดังนี้ 

คนที่คิดชั่ว

เคยได้ยินคำนี้ไหมว่า “แค่คิด ก็ผิดแล้ว” ต่อให้เราเกิดความคิดที่ไม่ดีทั้งต่อตัวเอง และต่อผู้อื่น แม้จะคิดแค่อยู่ในหัว แต่ยังไม่ได้กระทำอะไรลงไป นั่นก็ผิดแล้ว บางคนคิดละโมบโลบมากอยากได้ในทางที่ทุจริต บางคนคิดไม่ดีต่อผู้อื่นคิดพยาบาทปองร้ายต่อผู้อื่น บางคนคิดเห็นผิดเป็นชอบ คนในลักษณะเหล่านี้หากอยู่ใกล้แล้ว จะทำให้เรารู้สึกห่อเหี่ยวจิตใจ และอาจจะเป็นภัยต่อตัวเราเองหากได้อยู่ใกล้ชิดไปนาน ๆ

คนที่พูดชั่ว

คนที่พูดชั่ว คือคนที่พูดอะไรออกมาโดยไม่ไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน พูดจาโกหกหลอกลวง พูดจาส่อเสียดยุยงทำให้ผู้อื่นทะเลาะแตกแยกกัน พูดจาหยาบคาย พูดจาไม่รู้กาลเทศะ คิดอยากจะพูดก็พูด พูดมากจนดูเหลวไหลไร้ประโยชน์ หากเจอคนประเภทนี้ให้รีบตีตัวออกห่างเป็นไปได้อย่าไปอยู่ใกล้ ๆ อย่าไปเสวนาด้วยเด็ดขาด.

คนที่ทำชั่ว

คนที่ทำชั่ว คือคนที่ประพฤติปฏิบัติตนไม่ดีทั้งต่อตัวเอง และผู้อื่น เช่น ลักขโมยศัพท์สินของผู้อื่น ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ประพฤติผิดในกาม ทำร้ายร่างกายบิดามารดา เพื่อนมนุษย์ และสัตว์ คนประเภทนี้ยิ่งอยู่ใกล้จะยิ่งเป็นภัยต่อตัวเอง คบแล้วจะไม่พบความสุขความเจริญ เพราะคนจำพวกนี้ไม่เกรงกลัวต่อกฎหมาย และบาปกรรม คบไปก็มีแต่เดือดเนื้อร้อนใจ

การที่เราคบคนพาล ย่อมจะถูกแรงจูงใจไปในทางที่ผิด ทั้งในเรื่องความคิด คำพูด การกระทำ แต่ถ้ามีความจำเป็นจริง ๆ ที่จะต้องอยู่ใกล้คนพาล ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ เช่น ญาติพี่น้อง เพื่อนร่วมงาน กรณีเช่นนี้ต้องระมัดระวังอยู่เสมอว่า เรากำลังอยู่ใกล้ๆสิ่งที่เป็นอันตราย เหมือนกับผู้รักษาคนเป็นโรคติดต่ออันร้ายแรง ต้องคอยระวังตัวเองให้ดี คือระวังความเป็นคนพาลของเขาจะมาติดเรา

การที่เราไม่คบคนพาลนั้น จะทำให้เราเกิดแรงจูงใจไปในทางที่ดี เหมือนมีภูมิคุ้มกันในตัวเอง เราสามารถสร้างคุณงามความดีให้ตนเอง และยังสามารถสร้างความดีใหม่ๆเพิ่มขึ้นมาได้อีก ไม่ต้องมีเรื่องให้หวาดระแวง ไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจ ไม่ต้องมานั่งจิตตก ไม่ต้องเป็นที่รังเกียจของสังคม  อยู่ที่ไหนก็มีแต่คนรัก มีคนศรัทธา เป็นคนที่ความน่าเชื่อถือ 

เชื่อว่าหลายคนเคยได้ยินประโยคนี้ “รู้หน้า ไม่รู้ใจ” คบกับใครขอให้คบไปนาน ๆ อย่าได้ให้ใจใครไปเต็มร้อย เพราะของแบบนี้ต้องดูกันไปนาน ๆ คนดีเขาจะไม่โง่ หรือเป็นผู้มีปัญญา ไม่แล้งน้ำใจ และไม่มีพิษภัย เป็นมิตรกับคนอื่นมีความจริงใจทั้งต่อหน้า และลับหลัง ส่วนคนไม่ดีจะทำไม่ดีทั้งต่อหน้าและลับหลัง หวังดีประสงค์ร้าย ไม่มีความจริงใจกับใครทั้งนั้น

สุดท้ายนี้อยากบอกทุกคนว่า การเป็นคนดีนั้นมีค่าประเสิร์จยิ่งกว่าสิ่งใด อย่าได้หลงทำความผิดจนลืมตัว คนเรามีผิดพลาดกันได้แต่จงมีสติ หมั่นทำความดีเข้าไว้ แล้วจะพบกับความสุขความเจริญ หน้าที่การงานจะเจริญก้าวหน้า